Glutenintolerantie werd mijn kracht!

Glutenintolerantie werd mijn kracht!

In deze blog vertelt Food & Life coach Yacintha Pex (46) over haar leven met glutenintolerantie en hoe zij haar kracht haalt uit coeliakie.

Yacintha Pex 
Jolanda Nowee

Ik ben Yacintha Pex. Vanuit mijn eigen ervaring en mijn coachopleiding begeleid ik mensen met coeliakie en andere dieetproblematiek en levensveranderende gebeurtenissen, zoals een burn-out, scheiding of werkgerelateerde issues. Ik doe dit op basis van de 4 intelligenties en energieën: mentaal, fysiek, sociaal en spiritueel.

Yacintha, hoe kwam je achter je glutenintolerantie?


Ik kreeg als donderslag bij heldere hemel een diagnose, dat is nu 4 jaar geleden. Een oplettende long-arts vond het vreemd dat ik niet van mijn longonsteking afkwam, en ging verder onderzoeken. Daarna werd ik doorgestuurd naar de maag-darm-lever arts met torenhoge anti-stoffen in mijn bloed.

En toen had je opeens glutenintolerantie. Wat deed dat met je?


Eerst dacht ik nog, nee niet ik. Ik werkte destijds als purser bij Corendon en had aan boord twee mensen (vader en dochter) met coeliakie. Het meisje kreeg last tijdens de vlucht. Ik kon haar toen niet helpen en moest haar alleen laten liggen met veel pijn tijdens de vlucht. Ik ben trouwens nog steeds op zoek naar die mensen die ik toen aan boord had. Dat scenario was het eerste waar ik aan moest denken. Eerst dacht ik nog ‘ het is vast iets anders’. Ik had door die longontstekingen veel kuren gehad en daarvan kunnen je antistoffen ook stijgen. Maar na een biopt bij de arts was het duidelijk. Heftige darmschade. Toen vielen er toch wel wat puzzelstukjes op zijn plek. Ik had al menigmaal wat gebroken vanaf de puberteit, ik had vaak bloedarmoede, altijd het zuur en een mega opgeblazen maag. Sinds ik glutenvrij eet is dat gelukkig allemaal weg.

Hoe reageerde je omgeving?


Mijn man accepteerde het sneller dan ik. Hij zag ook die puzzelstukjes op zijn plek vallen. Ik weet nog dat ik zei: ‘ Sorry we gaan voorlopig niet meer gezellig uit eten.’ Wij waren mensen die wel eens goed uit eten gingen. Dat durfde ik in het begin echt niet meer. Daarnaast is mijn man de enige in huis die niet-glutenvrij eet. We hebben onze eigen potten jam, pindakaas, jam en honing en boter. Bijna alles in huis is gv, behalve zijn brood. Wij koken altijd heel puur, dus het avondeten hoeft geen uitdaging te zijn. Kan me voorstellen dat als je altijd uit pakjes en zakjes kookt dit veel ingewikkelder wordt. Mijn man lust graag een biertje. Wil hij me zoenen moet ie eerst zijn mond spoelen!

Was het in het begin heftig voor je?


Ik heb ontkend, gehuild en ben boos geweest. Daarna volgde de acceptatie en het loslaten van wat was. Dat klinkt zwaar, maar het is een serieuze auto-immuunziekte. Die heb je voor het leven en het dieet is levenslang. Een -cheatday- met dit dieet bestaat niet. Ik kreeg ineens het klamme zweet als ik boodschappen ging doen, en als ik het glutenvrjie schap zag ging ik enorm hamsteren zo van: Oh gelukkig mag ik dit! En dit!

Hoe doe je het nu met uitgaan, feestjes?


Ik ben zeker het eerste jaar niet uit eten geweest. Maar dat is een proces, van acceptatie en vertrouwen. Ik heb geleerd om heel duidelijk te zijn over wat wel en niet kan. Dit geldt trouwens ook voor feestjes! Ik kom alleen als er wat voor me is en anders kom ik niet. Dat klinkt hard, maar het ligt natuurlijk wel een beetje aan wie het feestje geeft. Soms ga ik dan wel hoor en neem ik zelf wat mee. Ik ken zat mensen met glutenintolerantie die altijd iets meenemen voor zichzelf. Het is een keuze. Mensen vergeten vaak dat feestjes een sociale gebeurtenis is waarbij samen eten centraal staat. Ik heb nou eenmaal deze ziekte, dus deal ermee of niet. Omdat ik zo duidelijk ben over mijn wensen wordt de bewustwording ook groter bij mensen die de ziekte niet kennen. Maar blijf je altijd iets meenemen voor jezelf, dan leren mensen het echt niet.

Je zegt ook dat je blogs schrijft, wat gaaf! kun je wat meer vertellen over je glutenvrije blogs?

Omdat ik zelf last had met de acceptatie en het loslaten ging ik bloggen. Vooral voor mezelf en later om anderen te helpen en te informeren. Ik blog nu 2 jaar en heb me aangesloten bij #wijbloggenglutenvrij.

”Ik heb mijn ziekte omgezet in iets positiefs en dat is de grootste en mooiste verandering van mijn leven”

Mensen en bedrijven leren mij nu kennen. Ik gebruik social media om mijn missie vorm te geven. Mijn missie is het zorgen voor meer bekendheid over glutenintolerantie, meer bewustzijn bij familie en vrienden en minder gedoe in restaurants. Door het bloggen zijn er nu ook bedrijven geïnteresseerd. Daar ben ik trots op. Ik word influencer genoemd, mag glutenvrije producten testen en schrijf daar reviews over. Ik geef gastlessen op MBO scholen en aan horecaondernemingen over omgaan met dieetwensen, allergenen en coeliakie in het bijzonder. Ik heb mijn ziekte omgezet in iets positiefs en dat is de grootste en mooiste veranderingen van mijn leven.

Wat mooi om te zien dat je het zo positief hebt aangepakt. Je bent zelfs nog een stapje verder gegaan. Wat doe je nu precies?


Na het succes met de blogs en als gastspreker ben ik een stapje verder gegaan. Ik ben vorig jaar begonnen met een coachopleiding. Ik help mensen die het lastig vinden om te accepteren, los te laten en met verandering. Dit geldt ook voor problemen buiten coeliakie. Ik wil mensen leren om te luisteren naar zichzelf met de focus op het lichaam, hart, geest en intuïtie. In maart 2019 heb ik deze kennis uitgebreid met een studie Voedingsdeskundige. Ik ben nu Food & Life coach en heb van mijn ziekte, mijn beroep gemaakt. Achteraf heeft glutenintolerantie mij uiteindelijk meer positiefs dan negatiefs gebracht en dat gun ik anderen ook.

Wil jij meer weten over Yacintha Pex? Volg haar op Facebook of op haar website: Yacintha Pex.

Wil jij ook je ervaringen delen op onze blog? Reageer dan onder dit bericht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *